"Het Levensboek" is een betoverend kunstwerk dat de diepe mysteriën van het menselijk bestaan verkent, gesymboliseerd door het oude boek dat centraal staat in de compositie. Het opengeslagen boek in het midden van het doek fungeert als een poort naar het verleden, het heden en de toekomst, waarin de verhalen van ontelbare levens zijn opgetekend. Op de voorgrond bloeien appelbloesems, die het cyclische karakter van het leven benadrukken, terwijl de appel zelf staat voor kennis en wijsheid, altijd in de greep van onze zoektocht naar inzicht. Het meest intrigerende element is de tunnel aan de linkerkant, waaruit een skeletten hand naar de appel reikt. Dit beeld roept een gevoel van fascinatie en waarschuwing op, waarbij de hand van de dood de zoektocht naar kennis en inzicht verstoort en ons herinnert aan de vergankelijkheid van het leven.

Gesloten ogen. Een strijkstok die de borst raakt.
In Minnespel (1986) versmelten muziek, lichaam en ziel tot een beeld vol innerlijke beweging. Uit de borst van de vrouw ontstaat een sluier die transformeert tot een vogel—een zachte opstijging van het aardse naar het spirituele. Op de achtergrond rolt een slakkenhuis open, met in het hart een oog.
Het symboliseert diep bewustzijn, traag maar helder, als de weg van transformatie zelf. De gesloten ogen spreken van introspectie.
De strijkstok van creatie.
De vogel van bevrijding. Minnespel is een ode aan liefde als innerlijk spel: het overstijgen van lichamelijk verlangen tot pure scheppende kracht.

Gedachten die cirkelen. Tijd die zich vouwt in stilte.
In Slakkenhuis (1984) laat Maria Angela een vrouwenportret samensmelten met de spiraal van een slakkenhuis—een oud symbool van introspectie, cyclus en het terugkeren naar de kern. Zachte blauwtinten en vloeiende lijnen geven het werk een dromerige gelaagdheid. De ogen—centraal en betoverend—kijken naar binnen én naar buiten. Ze stralen rust uit, maar ook iets wat niet helemaal te doorgronden is. De spiraalvormige structuren fluisteren: denken is nooit rechtlijnig.
Bewustzijn ontvouwt zich langzaam, laag voor laag. Een verstild werk dat de toeschouwer uitnodigt om zelf naar binnen te keren.

Twee zielen reiken naar elkaar—omsloten door wortels van licht.
In Rozenkruis laat Maria Angela verlangen en bestemming samensmelten in een symbolisch en spiritueel geladen beeld. De figuren zijn verbonden via een sierlijke klimopstructuur: fragiel én krachtig, groeiend vanuit een innerlijke roeping. Boven hen waakt een gezicht met alziende blik—bewustzijn dat toekijkt, beschermt, en misschien ook stuurt. In het midden bloeien rozen. Niet zomaar bloemen, maar tekens van liefde, opoffering en spirituele groei.
Rondom hen verrijst een poort, een architectonisch kader dat suggereert: dit is niet zomaar een ontmoeting, dit is een kruispunt van zielen. Een betoverend werk over verbinding, lotsbestemming en de stille architectuur van de ziel.

Pax et Malum – De Balans tussen Goed en Kwaad – is het eerste werk in een indrukwekkende collectie die de eeuwige strijd en de harmonie tussen licht en duisternis, goed en kwaad, en leven en dood verkent. Elk werk binnen deze reeks presenteert een visuele symmetrie waarin de tegengestelde krachten samenkomen, niet als vijanden, maar als onafscheidelijke delen van een groter geheel. In deze compositie keren dubbele reflecties, gespleten gezichten en symbolische cirkels telkens terug, die de cyclus van dualiteit weerspiegelen. Het werk legt de complexiteit van onze werkelijkheid vast, waar tegenstellingen niet altijd zwart-wit zijn, maar zich vermengen in een dynamische wisselwerking van krachten. Pax et Malum is meer dan alleen een visuele interpretatie van dualiteit; het is een filosofische benadering van harmonie binnen conflict, waarin de grens tussen goed en kwaad niet absoluut is, maar fluid en onvoorspelbaar. Het toont ons de diepere waarheid dat alles, zelfs in zijn tegenstrijdigheid, bijdraagt aan de essentie van het leven.

Pax et Malum – De Balans tussen Goed en Kwaad – is het eerste werk in een indrukwekkende collectie die de eeuwige strijd en de harmonie tussen licht en duisternis, goed en kwaad, en leven en dood verkent. Elk werk binnen deze reeks presenteert een visuele symmetrie waarin de tegengestelde krachten samenkomen, niet als vijanden, maar als onafscheidelijke delen van een groter geheel. In deze compositie keren dubbele reflecties, gespleten gezichten en symbolische cirkels telkens terug, die de cyclus van dualiteit weerspiegelen. Het werk legt de complexiteit van onze werkelijkheid vast, waar tegenstellingen niet altijd zwart-wit zijn, maar zich vermengen in een dynamische wisselwerking van krachten. Pax et Malum is meer dan alleen een visuele interpretatie van dualiteit; het is een filosofische benadering van harmonie binnen conflict, waarin de grens tussen goed en kwaad niet absoluut is, maar fluid en onvoorspelbaar. Het toont ons de diepere waarheid dat alles, zelfs in zijn tegenstrijdigheid, bijdraagt aan de essentie van het leven.